عملگرها و رابطههای فازی
اشتراک، اجتماع و مکمل فازی را با نُرمهای مختلف حساب کنی و ترکیب max-min رابطهها را انجام بدهی.
13 دقیقه مطالعه · 5 سؤال تمرینی · محاسبات نرم
اشتراک، اجتماع و مکمل
عملگرهای استاندارد (زاده):
ولی تنها انتخاب ممکن نیستند. هر عملگری که خواص لازم را داشته باشد، میتواند اشتراک (t-نُرم) یا اجتماع (s-نُرم) باشد:
| t-نُرم (اشتراک) | s-نُرم (اجتماع) | |---|---| | کمینه: | بیشینه: | | ضرب جبری: | جمع احتمالاتی: | | لوکاسیهویچ: | جمع کراندار: |
قانونهایی که دیگر برقرار نیستند
در منطق کلاسیک (قانون طرد شق ثالث) و (قانون عدم تناقض) همیشه برقرارند.
با عملگرهای min و max برای عضویت :
پس این دو قانون در منطق فازی برقرار نیستند، مگر وقتی صفر یا یک باشد. این دقیقاً همان ویژگیای است که ابهام را مدل میکند: چیزی که «نیمهگرم» است، تا حدی هم گرم است و هم ناگرم.
رابطهی فازی و ترکیب max-min
رابطهی فازی بین و یک مجموعهی فازی روی است و معمولاً بهصورت ماتریس نوشته میشود.
اگر روی و روی باشد، ترکیب max-min آنها:
درست مثل ضرب ماتریس، با این تفاوت که ضرب جای خودش را به min و جمع جای خودش را به max داده است. این عملگر پایهی قاعدهی ترکیبی استنتاج زاده است.